Lecture door Steve Musser & Knouse Foods

Door Joachim Slok en Erik Dekker @ 18 januari 2006

Woensdagochtend 9 uur, dining hall. De dag begonnen met een typisch Nederlandse regenbui. Na een stevig ontbijt met gebakken eieren en aardappels begaven wij ons naar het Jordan Science Center. Onze bestemming was K113, waar Steve Musser ons een lecture ging geven over Leadership. Van te voren was ons met nadruk door Jan opgelegd om op tijd te komen, omdat dat gebruikelijk is hier in de V.S. Maar wat bleek nu, alle Nederlanders zaten netjes in de banken met een schrift en pen, maar alle Amerikanen waren in geen velden of wegen te bekennen. Gelukkig kwamen zij toch nog opdagen, zodat Steve, de dominee van afgelopen zondag, kon beginnen. We kregen een zeer boeidende lecture, met enige aansprekende anekdotes, voorgeschoteld. Zo konden we toegerust met geestelijke voeding op pad naar lichamelijke voeding.

Woensdagmiddag 13 uur, Knouse Foods. Na een hobbelige busrit, werden we verwacht bij deze producent van appelproducten. Eerst kregen we een zeer goed uitziende haarnet en oordoppen toegeschoven, om zo de fabriek in te gaan. De rondleiding was moeilijk te verstaan, maar gelukkig kregen we genoeg mee over het productieproces van onder andere appelmoes en appelsap. Uiteraard was er ook uitgebreid de gelegenheid om enige producten tot ons te nemen.

Woensdagavond 19 uur, Messiah College Chaple. Omdat we nu al overal berucht zijn, werden we uitgenodigd voor een chaple. Dit was ter ere van Martin Luther King-week. De dienst werd geopend door een black choir. Ze zorgden ervoor dat we allemaal konden meeklappen met hun muziek. Hierna was het tijd voor een soort van preek over discriminatie door Rufus Burrow.

Woensdagavond 21 uur, The Union. We kregen de kans om wat te relaxen. Joachim greep zijn kans toen hij een van onze studentes naar huis mog brengen. Waarschijnlijk heeft dit tot niets geleid, maar we zullen u hierover verder informeren. Na deze toch wel onverwachte ontwikkeling, zijn we begonnen aan dit verhaal. Dit ging perfect totdat wij tweeen werden overvallen door een vreemde man. Hij dacht grappig te wezen door ons naar een hele aardige vrouwelijkse student te leiden. Gelukkig pakte dit goed uit, doordat die vreemde man op tijd wegging. Zo kregen we genoeg tijd om te praten over zowel Nederland als de Verenigde Staten. Dat we het gezellig hadden, bleek wel toen we werden uitgenodigd om te gaan klimmen met haar. Dit aanbod zullen we uiteraard niet aan onze neus voorbij laten gaan.

Woensdagnacht 1 uur, nog steeds The Union. Al met al kunnen we zeggen dat we een drukke dag hebben doorstaan en dat dit nieuwe mogelijkheden heeft gegeven aan ons. We beginnen ons al echt 'thuis' te voelen en dit is nog maar het begin.

Foto's

Steve Musser tijdens zijn lezing

Steve Musser tijdens zijn lezing

Overview over de Student Union

Overview over de Student Union

Jeroen, Ina, Harm en Tim etende in de Union

Jeroen, Ina, Harm en Tim etende in de Union

Knouse Foods logo

Knouse Foods logo

Gezond fruit eten bij Knouse Foods

Gezond fruit eten bij Knouse Foods

Wie oren heeft om te horen

Door Hendrie van Maanen @ 18 januari 2006

"Trek me uit de Vlaamse klei, geef me een drummer en maak me blij." Woorden van de zanger Raymond van het Groenewoud die in mijn hoofd rondzongen toen een half black gospel choir de hemel toeschreeuwde, begeleid door een weergaloze drummer. De opmaat tot een avond met een boodschap. Een oude wijze Afro-Amerikaanse professor (dr Rufus Burrow) beklom het podium en installeerde zich achter de katheder om daar ruim een uur later weer achter vandaan te komen. Geen charismatisch getuigenis, geen bulderende speech, geen entertaining performance, maar een ingetogen onderbouwde boodschap die concentratie vereiste om te verstaan.

Maar zoals zo vaak wanneer men uit een consumentenrol stapt en opstaat om te horen, worden schatten van wijsheid zichtbaar. Een levenswijsheid van dr Martin Luther King jr.; temidden van dagelijkse doodsbedreigingen, in een mist van racisme, omgeven door de gevolgen van de witte terreur, ziende vier jonge dode zwarte lichamen in een opgeblazen kerk, ondergaande…..bleef hij hopen op de goede grondvesten van de aarde, zag hij Gods beeld in elke zwarte, witte, Afrikaanse, Amerikaanse, Jood, Protestant, Katholiek, Moslim, Nederlander, Turk, Marrokaan, Antilliaan... bleef hij vertouwen in Gods goedheid, terwijl zijn droom dagelijks in een nachtmerrie veranderde, bleef hij bouwen aan building the beloved community in a violent world. Pijnlijk, schaamte, schuld, wit; een oproep tot opstaan, tot building, tot uitgaan naar de Ander. Het licht van Levinas scheen door de woorden heen, het donker in mezelf werd zichtbaar. Een oproep tot leven, niet straks, niet morgen, niet over een uur, maar nu. What will you do to build up that community.

Foto's

United Voices of Praise Gospel Choir

United Voices of Praise Gospel Choir