Het centrum van de wereld
Door Wim Doddema en Koos van der Tang @ 21 januari 2006
De afgelopen zaterdag stond de hoofdstad van dit land op het programma. Om half acht 's ochtends vertrok de befaamde gele schoolbus richting Washington. Het zou 2 uur duren voordat we het centrum van de wereld te zien zouden krijgen. Want zo mag je Washington D.C. toch wel noemen. De plaats in het machtigste en sterkste land ter wereld waar alle beslissingen genomen worden.
Voordat we aankwamen in het centrum van Washington hebben we eerst de beroemde nationale begraafplaats Arlington bezocht. Hier liggen soldaten begraven uit verschillende oorlogen, namelijk onder meer de Tweede Wereldoorlog, de Vietnamese en de Koreaanse. Aangekomen op de begraafplaats liepen we eerst naar het graf van de onbekende soldaat. Toevallig was er net de wisseling van de wacht bij het monument. Die ceremonie konden we dus meemaken. Vanaf de begraafplaats kon je het Pentagon, het Amerikaanse ministerie van defensie, zien liggen. Ook ligt de voormalige president J.F. Kennedy daar begraven met zijn Jacky Kennedy-Onassis. Het is indrukwekkend om dan ineens voor het graf te staan van een president die nog altijd tot de verbeelding spreekt in de hele wereld. Persoonlijk was dit voor ons wel een hoogtepunt. Na Arlington gingen we verder naar het centrum van de stad, waar we stopten bij het nieuwe monument voor de Tweede Wereldoorlog. Vanaf daar konden we allemaal onze eigen gang gaan en wat je hier leest, is dan ook het verslag van ondergetekenden.
Bij de plaats waar we stopten had je het Washington monument. Dat is een soort obelisk van 160 meter hoog. Het is voor de VS een sort vrijheidssymbool. Je kon de obelisk ook in en dan met een lift naar boven gaan waar je een mooi uitzicht had over de stad. Daarvoor kon je gratis kaarten ophalen. Onze tickets waren voor de ronde van 15.00 uur. In de tussentijd konden we dus andere beroemde plekken van Washington bezoeken.
Natuurlijk gingen we direct naar "the White House". Dat is toch de meest beroemde plek in Washington. Het is toch heel bijzonder om dan ineens voor het Witte Huis te staan. Overal bewaking en beveiliging en dan sta je voor het huis waar de machtigste man op aarde, George W. Bush woont. We zagen het Witte Huis van een afstand. Volgens een beveiligingsbeambte kon je van de andere kant het Witte Huis van dichterbij zien. Dus besloten we een blokje om te lopen en het Witte Huis te bewonderen van de andere kant. Het Witte Huis was inderdaad een stuk dichterbij te zien. Hier zag je ook een aantal demonstranten, die tegen van alles en nog wat protesteerden. Dat was mooi om te zien.
Van het Witte Huis af zijn we door een aantal straten gelopen richting Capitol Hill, het gebouw waar het Amerikaanse congres zetelt. Een prachtig oud gebouw dat tot de verbeelding spreekt. Van het Capitol Hill zijn we door een breed en lang park gelopen, een sort Vondelpark maar dan uitgestrekter en langer. Dat park liep helemaal door van Capitol Hill tot het Washington monument, de hoge obelisk. Aan de zijkanten van het park had je allerlei musea waar je gratis in kon. Bijvoorbeeld een museum over de Amerikaanse historie of het museum over de ruimtevaart. Dat laatste word het National Air and Space Museum” genoemd en is het meest bezochte museum te wereld.
Tegen 15.00 uur zijn we met de lift in de 160 meter hoge obelisk (Washington monument) omhoog gegaan en konden we van een fantastisch uitzicht genieten. Van bovenaf konden we de beroemde plekken van de stad zien. De Capitol Hill, the White House, het Lincoln memorial, waar Martin Luther King zijn beroemde "I have a dream"-rede uitsprak. En daar vlakbij het indrukwekkende monument voor de gesneuvelde soldaten in Vietnam. Alle namen van gesneuvelde Amerikanen zijn gegraveerd in zwart steen. Verder konden we de gehele stad van bovenaf bekijken.
Het is werkelijk bijzonder om al deze plekken te zien waar je vaak van hoort en ziet. Je staat gewoon in het centrum van de wereld, dat mag je voor deze tijd wel zeggen tenminste. Het is gek hoe snel het ook weer gewoon word. Dat is vaker zo met bepaalde dingen die je ziet, je creëert er een soort mysterie om heen voor jezelf. En op het moment dat je het met eigen ogen ziet wordt het ook weer gewoon. Dat neemt natuurlijk niet weg dat je deze beroemde plekken, deze beroemde gebouwen met eigen ogen hebt gezien.
Foto's
Wisselen van de wacht op Arlington
De wachters en hun officier
Een deel van de groep voor Lincoln Memorial
Het Witte Huis
Met een deel van de groep voor het Witte Huis
Het Capitool
