Het leven van een Messiah-student
Door Ina van den Brandenhof
Om deze reis een slaapplek te hebben, werd een ieder van ons 'gedropt' bij een Amerikaanse student. De meeste op de campus zelf, een enkeling 'off campus' (buiten de campus). 2 weken bij een persoon in huis, waar je een week geleden nog niet eens de naam van kende. Ik was een van de gelukkigen die mijn 'host' wel bij naam kende. Vorig jaar was ze namelijk bij mij in Nederland. Omdat ik haar toen het Nederlandse studentenleven heb laten zien, was het nu mijn buurt om eens wat van haar te zien.
Mijn host woont in een van de gebouwen (dorms) op de campus. In Nederland heb ik een kamertje van 12 vierkante meter voor mezelf, maar dat is hier niet het geval. Ik heb deze weken 2 kamergenootjes. De term 'individualisme' zul je in dit kamertje niet vinden: Hoewel ze hier allebei een eigen bed, klerenkast en een bureau met laptop hebben, word vrijwel alles gedeeld. Toen ik ze samen hoorde praten, kreeg ik het gevoel alsof ze echt alles van elkaar wisten. Ze hadden voor mij een la in hun klerenkast en een stuk van de hangkast vrijgemaakt, zodat ik niet 2 weken uit een koffer hoefde te leven :) .
Opvallend vond ik de strikte scheiding tussen mannen en vrouwen. Ik logeer op een lange gang waar ongeveer 50 vrouwen wonen. In de badkamer zijn er meisjes die gerust in hun nakie rondlopen, je ziet er toch alleen maar vrouwen. Een man mag alleen (dit lieg ik niet!) op bezoek komen tijdens de 'bezoekuren.' Zo waren er op woensdagavond een paar vrienden van mijn hosts op bezoek. De deur van de kamer moet openblijven als je 'iemand van het andere geslacht' op bezoek krijgt. Om 4 minuten voor 10 pakten deze jongens hun schoenen, en verlieten de kamer. 'Thanks for inviting us.' Dit is voor hun heel normaal. Er schijnt iemand op de gang te lopen die wel eens controleert. (ik heb niemand gezien)
Als je iets met een jongen wilt afspreken buiten de bezoekuren, spreek je af in 'the lobby.' De lobby is een plaats achter de deuren naar de kamers. Het is eigenlijk een brede gang waar een paar comfortabele banken staan. (natuurlijk komen hier heel veel mensen langs die in en uit het gebouw komen). En jongen kan je dus ook niet ophalen om uit eten te gaan. Toen we hadden afgesproken om met een paar jongens te gaan eten, troffen we elkaar in 'the lobby.' Maar zij denken weer anders over de zondagrust. Het is hier vrij normaal om op zondag naar een winkel te gaan of een pizza te kopen.
Wat me erg verbaaste, was dat de keuken: die was echt brand en brand schoon. Zo schoon zul je het op mijn studentenflatje in NL echt nooit aantreffen. Maar al gauw kwam ik erachter waarom de keuken zo schoon was. Er word werkelijk haast nooit in gekookt. Genoeg restaurants en fastfoodgelegenheden in de buurt waar je makkelijk wat kunt eten. Verder kwam ik er achter dat Messiahstudenten redelijk veel tv kijken. Er zijn klasgenoten die hosts hebben die avonden achter elkaar voor de tv doorbrengen. Gelukkig heb ik het goed getroffen, mijn hosts zijn alleen addicted to American Idol. (Ik vond de jury nog niet eens zoheel streng als in de Nederlandse Idols) Verder word ik in veel dingen betrokken die mijn hosts, eventueel samen met vrienden doen. Toen ze erachter kwamen dat ik het winkelcentrum nog niet gezien had,moesten ze dat natuurlijk ook laten zien. Dus toen we op een middag een uurtje vrij hadden, reden we er heen. Dat het 20 minuten rijden was, zodat we er vervolgens maar 20 minuten konden zijn, maakte niets uit. Oja, bijna iedere student heeft hier natuurlijk een auto. Lekker makkelijk.
Dit was een hele korte impressie van wat ik hier tegengekomen ben. Een overeenkomst is dat mijn host ook een relatie met God hebben. Dat is echt heel leuk om te merken. En dat is de grote overeenkomst tussen de studenten hier en uit Ede: Ieder op zijn eigen manier, maar toch zijn we allemaal studenten van Jezus.
Foto's
Appartments en domes
Campusgebouwen
