Weblogs

Een weekje USA levert de volgende zaken op:

1. Ze kennen hier nog briljante CD-zaken als FYE (alle CD’s maximal $10) en AKA waar alternativo’s  door de meer dan 80 meter lange schappen struinen. Ik hernoem de Schuylkill and the Delaware River meteen tot de westelijke Eufraat en Tigris. Paradise isn’t lost; you can find it in Philly.
2. De beroerde en beroemde Liberty Bell in Philly draagt naast een grote scheur (the most famous crack on earth) ook de tekst uit Leviticus 25:10. Remarkable als je het ff checkt.
3. Er is gemiddeld genomen een overeenkomst tussen studenten en straten. Als ze slechts een nummer dragen zijn ze niet echt boeiend. De straten met het meeste karakter zijn die van voor de nummerkunde.
4. Er zijn hier bijna geen sTomsToms te vinden en toch komen Amerikanen meestal op tijd en plek aan.
5. De auto’s zijn significant kleiner dan een paar jaar geleden en het parkeerterrein bij de Humeur-garage kent opvallend weinig van deze showtanks.
6. De grootste christelijke boekhandel van Harrisburg kent ongeveer 10% boeken, 3% CD’s (geen enkele van Misty Edwards) en de rest is geschikt voor het nieuwe EO-programma tussen kitsch & crap.
7. De Turnpike zet zijn tol helaas niet om in onderhoud. In het donker zie je er soms geen gat meer in.
8. Op diezelfde tolwegen kun je mijmeren over de vraag: hoe krijgt een chauffeur van een truck met twee opleggers zijn spul achteruit geparkeerd bij het distributiecentrum. Toch eens gaan kijken.
9. Amerikanen kunnen zelfs op het gebied van alcohol pragmatisch zijn. Ze bouwen deel van de supermarkt om tot restaurant en dan mag je er alcohol verkopen. De grens is een aantal vage poortjes.
10. Als de binnenstad van Harrisburg al zwaar aan het verpauperen is, hoe zal dat dan met Detroit zijn?
11. Op MLK-day is vrijwel iedereen vrij. Zou dr. King er dat ook mee bedoeld hebben?
12. Zelfs de vogels zijn vrijer dan in Europa. Havik, specht en kardinaal vind je op slechts 3 meter afstand van huis.

The river is a powerful concept. All American boy, Bruce Springsteen, wrote a magnificent song about it that colored my years at the University of Groningen. It was also the main metaphor at the service of West Shore Evangelical Free Church (http://www.westshorefree.com) we attended last Sunday.

Pastor Phil Thorne was preaching about the ‘a life giving church’, related to John 17:18 “I am sending them into the world, just as you sent me.”

Phil was more or less criticizing the American culture, quoting Mark Twain: “The American culture is a mile wide but just an inch deep”, and describing it as an entertainment and fashion culture.

Phil continued: But the river has to be wide and deep at the same time. At that moment he sung the children’s’ song with the same title (www.youtube.com/watch?v=0Jm6TKx1JQY). The church has to go deep in our daily culture (compare Romans 12). Faith is about being holy instead of happy. Church is not about the best worship team; the best wall paintings (and they surely are brilliant at WSEFC) or the performance of the pastor. No, it’s all about the quality of the people reflecting Jesus. Are we becoming more like Jesus? And then we have a long way to go in which we have to reflect on the question ‘are we really willing to grow?’ And no, not everyone is willing to pay the price of growth. For some it’s hard to step out of their comfort zone to open up their liturgy and worship to a new generation and to newcomers from outside. Are we really willing to open our lives to bring new people in? (quite confronting to a lot of Dutch folks, JL)

And this raises the basic question: why do rivers flow? There’s a clear answer: to bring life giving water to the entire world. That’s the challenge of the church. We know the source of the life giving water. It’s all about ‘Becoming like Jesus’ (the mission statement of WSEFC). He spoke (John 17:18): As the Father send me, I send you. That’s just the essence of ‘becoming like Jesus’.

There are two dangers to a church: keep growing without digger deeper (too much adaptation of the culture) and build a dam in the river of life and create a reservoir for yourself.

At that moment of the service I strongly realized the situation in which a lot of the Dutch churches are trying to survive. It’s typically Dutch to be a bit anxious about a river. We immediately start to build dams, canals and polders. To say it even more explicitly: we are brilliant Spiritembankers; proud about the small ripples which are left after we re- and derouted the river.

But, as Phil continued, a deep river created life around itself; it even created new streams when it’s overflowing of energy. Mighty rivers create new ones. Let it flow and grow.

 

Op een mooie vrijdagavond, in Amerika, liepen 4 jongens genaamd: Timon, Emiel, Eric en Wim rond op het Messiah College. Op zoek naar wat actie kwamen wij met geluk 3 Amerikaanse dames tegen met een totale lengte van ongeveer 4,50 meter (Lees goed: 1,50 meter per stuk). Na wat opmerkingen gemaakt te hebben over hun leeftijd/lengte verhouding gingen wij naar "The Big Party".

Aangekomen ergens achterin de campus liepen wij door een smalle gang heen die rood verlicht was. Met veel zin liepen wij naar het einde van de gang wat leek op een soort van garderobe waar wij onze jas konden ophangen. Helaas was deze "soort van garderobe" meteen de dansvloer. De grootte van de dansvloer was ongeveer 25 vierkante meter. 

 Wat ons meteen opviel waren de excentrieke dans-moves van onze Amerikaanse vrienden, zonder enige druppel alcohol genuttigd te hebben ging het feest al los (Tijdstip: 23:00 uur). Na wat nieuwe moves geleerd te hebben ging het feest los. Met onze pepsi en dokter Pepper in de hand ging het los. Om onze aanwezigheid even aan te tonen vroegen we een nummer aan. (Zany feat. DV8 - Nothing else matters) Timon en ik lieten even zien hoe je op deze "European Techno" moest dansen. Het dak ging eraf en onze Amerikaanse vrienden vonden het geweldige muziek!

Als afsluiter vroeg Timon nog een nummer aan (New Kids - Broodje Bakpoa). Sommige Amerikanen gingen hier op break-dancen en wij stonden als Hollanders lekker mee te zingen.

All-in-all een super geslaagd feest zonder enige druppel alcohol te nuttigen. 

Wist je dat er in Amerika mensen zijn die een baan hebben maar toch naar de voedselbank moeten omdat ze anders honger moeten lijden? De studenten van sociale studies waren uitgenodigd deel te nemen aan een field trip samen met een groepje eerste jaars van Messiah. De (hoofd-)docent social work, Charles, had een afspraak gemaakt met een social worker in de meest verwaarloosde achterbuurt van Harrisburg, een stad 20 min rijden vanaf Messiah. Al toen we aan kwamen rijden waren we getroffen door de troosteloosheid van de buurt - ik zeg 'buurt', maar het een heel stadsdeel. Veel zwerfvuil, dichtgetimmerde huizen, rondhangende en schreeuwende mensen op straat (allemaal met een kleurtje) en er was niet veel wat er mooi of netjes uit zag. Voor een belangrijk deel blijkt dit te wijten te zijn aan het feit dat veel mensen maar kort wonen in zo'n wijk. Bijvoorbeeld omdat zij illegaal zijn en altijd zo snel mogelijk verhuizen voordat zij bij instanties gaan opvallen. De problematiek van de bewoners is gigantisch. Maar de maatregelen die de overheid neemt zijn minimaal. Als verhuurders hun pand laten verwaarlozen (wat daar standaard het geval is) worden zij daar niet op aangesproken. Er bestaat niet zo iets als een redelijk minimum loon - vandaar ook dat mensen honger kunnen lijden ook al hebben zij werk!! Het initiatief van de social worker droeg echter vrucht! Samen met anderen spande hij zich in om bedrijfjes, de politie, kerken en andere partijen te laten overleggen over de wijk en hoe zij verantwoordelijkheid konden gaan nemen. En dan gebeuren er mooie dingen. We bezochten ook een naschoolse opvang (prive-initiatief van een kerk). Een mooie zwarte man, met een hart van goud, vertelde geinspireerd over het belang van het bieden van hoop bij de kinderen uit deze wijk. De social worker zelf was trouwens, door zijn geloof gedreven, jaren terug in de wijk gaan wonen. Eerst als single. Maar inmiddels als vader van drie jongetjes! Dat is pas geloof hebben.